‘De wereld waarin de bijbel geschreven werd, was vol met goden en godinnen die de aarde onder elkaar verdeelden. Maar de God van de bijbel is niet één van die goden. Hij mengt zich wel in de discussie over het wel en wee van de aarde. Hij roept uit: “Kijk naar de weduwe, het weeskind en de vreemdeling, redt hen die geen verweer hebben.”

Deze woorden worden in de psalmen aan God toebedacht. Ook het visioen van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde - het meest stoutmoedige toekomstvisioen van de hele wereldliteratuur - wordt in zijn mond gelegd.’

Dichter/theoloog Huub Oosterhuis (1933) studeerde wijsbegeerte, Nederlandse taal- en letterkunde en theologie. In 1964 werd Oosterhuis tot priester gewijd. Hij is vanaf 1965 verbonden aan de Amsterdamse Studentenekklesia. Oosterhuis schrijft liederen en gebeden voor een nieuwe Nederlandse liturgie, theologische essays en vrije poëzie. Hij is hoofdredacteur van Roodkoper, tijdschrift voor religie, cultuur en politiek. In 1980 begon Oosterhuis met de Stichting Leerhuis & Liturgie. In 2002 ontving hij een eredoctoraat voor zijn liturgische teksten van de Vrije Universiteit van Amsterdam.

 Klik hier om de uitzending te beluisteren

Info: www.rinusvanwarven.nl